Ang 56 post 3

0
Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 3

Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 3

Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 3

ਪਿਰੁ ਪਰਦੇਸੀ ਜੇ ਥੀਐ ਧਨ ਵਾਂਢੀ ਝੂਰੇਇ ॥
Pir Paradhaesee Jae Thheeai Dhhan Vaandtee Jhooraee ||
पिरु परदेसी जे थीऐ धन वांढी झूरेइ ॥
When the Husband goes away, the bride suffers in the pain of separation,

ਜਿਉ ਜਲਿ ਥੋੜੈ ਮਛੁਲੀ ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੇਇ ॥
Jio Jal Thhorrai Mashhulee Karan Palaav Karaee ||
जिउ जलि थोड़ै मछुली करण पलाव करेइ ॥
Like the fish in shallow water, crying for mercy.

ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥
Pir Bhaavai Sukh Paaeeai Jaa Aapae Nadhar Karaee ||2||
पिर भावै सुखु पाईऐ जा आपे नदरि करेइ ॥२॥
As it pleases the Will of the Husband Lord, peace is obtained, when He Himself casts His Glance of Grace. ||2||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ (ਮਃ ੧) ਅਸਟ. (੫) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੫੬ ਪੰ. ੩
Sri Raag Guru Nanak Dev

Ang 56 post 2

0
Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 2

Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 2

Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 2

ਮੁੰਧੇ ਗੁਣਹੀਣੀ ਸੁਖੁ ਕੇਹਿ ॥
Mundhhae Guneheenee Sukh Kaehi ||
मुंधे गुणहीणी सुखु केहि ॥
O soul-bride, without virtue, what happiness can there be?

ਪਿਰੁ ਰਲੀਆ ਰਸਿ ਮਾਣਸੀ ਸਾਚਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਨੇਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Pir Raleeaa Ras Maanasee Saach Sabadh Sukh Naehi ||1|| Rehaao ||
पिरु रलीआ रसि माणसी साचि सबदि सुखु नेहि ॥१॥ रहाउ ॥
The Husband Lord enjoys her with pleasure and delight; she is at peace in the love of the True Word of the Shabad. ||1||Pause||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ (ਮਃ ੧) ਅਸਟ. (੫) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੫੬ ਪੰ. ੨
Sri Raag Guru Nanak Dev

Ang 56 post 1

0
Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 1

Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 1

Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 56 post 1

ਮੁਖਿ ਝੂਠੈ ਝੂਠੁ ਬੋਲਣਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਸੂਚਾ ਹੋਇ ॥
Mukh Jhoothai Jhooth Bolanaa Kio Kar Soochaa Hoe ||
मुखि झूठै झूठु बोलणा किउ करि सूचा होइ ॥
With false mouths, people speak falsehood. How can they be made pure?

ਬਿਨੁ ਅਭ ਸਬਦ ਨ ਮਾਂਜੀਐ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਚੁ ਹੋਇ ॥੧॥
Bin Abh Sabadh N Maanjeeai Saachae Thae Sach Hoe ||1||
बिनु अभ सबद न मांजीऐ साचे ते सचु होइ ॥१॥
Without the Holy Water of the Shabad, they are not cleansed. From the True One alone comes Truth. ||1||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ (ਮਃ ੧) ਅਸਟ. (੫) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੫੬ ਪੰ. ੧
Sri Raag Guru Nanak Dev

Saakhi – Guru Arjan Dev Ji Or Bhai Bahodu

0
Saakhi - Guru Arjan Dev Ji Or Bhai Bahodu

Saakhi – Guru Arjan Dev Ji Or Bhai Bahodu

Saakhi - Guru Arjan Dev Ji Or Bhai Bahoduਇਹਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ 

गुरू अरजन देव जी और भाई बहोङु

गुरू अरजन देव जी के समय बहोङु नाम का एक जमींदार गुरू घर का पक्का सेवक था। वह दिन को खेतों में कम करता और रात को डाके डालता और चोरियाँ किया करता था। एक दिन जब वह गुरू जी के दर्शन करने आया तो गुरू जी ने उसके काम काज के बारे पूछा तो उसने अपने चोरियाँ करने और डाके डालने का सारा हाल बता, अपनी कल्याण की मांग की।

गुरू जी बोले, ‘धर्म की कर्म-कार और व्यवहार चलाओ। सतिनाम वाहिगुरू का सुबह शाम सिमरन करो। जिनके लिए पाप और छल कर रहा है, उनमें से कोई भी कोई सगा संबंधी परलोक में तुम्हारा सहायक नहीं होगा। तुम्हारे कर्मों का फल तुम्हें ही भोगना पड़ेगा। इसलिए शुभ काम, सत्संग, सेवा, भक्ति करो और पूरे परिवार का प्रभु का जानकर अभिमान छोड़ रखो।Ó

गुरू के वचन बडभागियों (अच्छे भाग्य वालों) के अंदर तीखे तीर का काम करते हैं। भाई बहोङु उसी दिन से धर्म के कार्यों में जुट गया और घर आए सिक्ख, साधु की सेवा और भक्ति करने लगा। एक दिन एक ठग, सिक्ख बन कर उस के घर आया। बहोङु ने उसे स्नान करवा कर अच्छा भोजन खाने को दिया। देर रात तक दोनों सत्संग की बातें करते रहे।

बीस दिन तक वह ठग बहोङु के घर टिका रहा और बहोङु का सारा परिवार उसकी प्रेम के साथ सेवा करता रहा। वह ठग बहोङु की बेटी के साथ मिल गया। हालांकि बहोङु को उसकी इस करतूत के बारे में पता चल गया था लेकिन पूरा परिवार गुरू का समझ कर चुप कर रहा और यहाँ तक कि एक दिन उसने सुबह के वक्त दोनों को एक साथ सोए देख लिया तो उन पर अपना चादरा (लूंगी जैसा मोटा वस्त्र) डाल कर चला गया और मन में थोड़ी भी गिलानी नहीं की।

दिन चढऩे पर लड़की ने अपने पिता का चादरा पहचान कर उस ठग को बताया तो वह अगले पल ही सब धन और गहना लेकर चलता बना। रास्ते में उसे सामने से आता हुआ बहोङु मिल गया। जिसे देख कर ठग डर से काँपने लगा और उसके सिर से सामान की गठरी गिर पड़ी वहीं बहोङु भी जान गया कि यह सारा धन-माल मेरा ही है।

फिर भी भाई बहोङु ने उस ठग को धीरज देते हुए कहा, ‘इनमें से मेरी तो कोई भी चीज नहीं हैं, सब गुरू की माया है। और उसे फिर से अपने घर ले आया और बेटी सहित सारा धन-माल स्वयं उसके साथ जाकर ठग के घर छोड़ आया, दिल में जरा भी फिक्र नहीं किया। भाई बहोङु की पत्नी भी उसकी तरह ही थी। इतना सब होने के बावजूद शांति धारण करके बैठी रही।

परन्तु इस शांत और सम दृष्टि का फल यह हुआ कि जबसे वह ठग माया और बहोङु की पुत्री ले कर घर आया था तब से उसे चैन नहीं मिल पा रहा था। उसका दिल चाह रहा था कि वह जितनी जल्दी हो सके भाई बहोङु से मिले और अपनी गलती के लिए माफी मांगे। जैसे तैसे रात गुजारी। दूसरे दिन सुबह ही अपने किये पर पछतावा करता हुए सारा धन दौलत और बहोङु की पुत्री लेकर बहोङु के चरण आ पकड़े। बहोङु उस ठग को साथ ले कर गुरू जी के पास आया तो गुरू जी स्वयं उठकर, आगे बढ़कर बहोङु को मिले और धनसिक्खी धनसिक्खी तीन बार कह कर सारी कथा उपस्थित संगत को सुनाई। फिर तो ठग भी गुरू जी के दर्शन कर पूर्ण रूप से सच्चा सिक्ख बन गया और भाई बहोङु की पुत्री का विवाह उसके साथ कर दिया गया।

शिक्षा – हमें गुरु के वचनों पर भरोसा रखते हुए उसी अनुसार कर्म करने चाहिए। इससे हमारी कभी भी बुरा नहीं होगा और हमारी संगत में आकर बुरे लोग भी सुधर जाएंगे।

Waheguru Ji Ka Khalsa Waheguru Ji Ki Fateh
– Bhull Chukk Baksh Deni Ji –

Saakhi – Baba Nanak Da Sajjan Thag Nu Updesh

0
Saakhi - Baba Nanak Da Sajjan Thag Nu Updesh

Saakhi – Baba Nanak Da Sajjan Thag Nu Updesh

Saakhi - Baba Nanak Da Sajjan Thag Nu Updesh

इसे हिंदी में पढ़ें 

ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਦਾ ਸੱਜਣ ਠੱਗ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼

‘ਸਜਣ’ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੂੰਦਾ ਹੈ ਇਕ ਚੰਗਾ ਇਨਸਾਨ, ਇਕ ਦੋਸਤ, ਇਕ ਮਦਦਗਾਰ। ਇਸ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਆਦਮੀ ਟੁਲਾਂਬਾ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ) ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਗ ਇਕ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਣ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਈ ਇਕ ਸਰਾਂ (ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ) ਵੀ ਬਣਵਾ ਰਖੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਹਗੀਰ ਅਪਣੀ ਕੋਈ ਵਸਤੁ ਇੱਥੇ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਅਪਣੀ ਜਾਣ ਕੇ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਉਸ ਅੰਦਰ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਰਾਰਗੀਰਾਂ ਦਿਆਂ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਬੁਰੀ ਆਦਤ ਪੈ ਗਈ।

ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਬਾਦ ਉਸਦੀ ਇਸ ਆਦਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਬੁਰੇ ਇਨਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਸਜਣ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਰਾਹਗੀਰ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤੁ ਖੋਹਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਸੰਕੋਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ‘ਸਜਣ’ ਹੁਣ ਅਪਣੀ ਬੁਰੀ ਆਦਤ ਕਰਕੇ ਇਕ ‘ਠੱਗ’ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ‘ਸਜਣ ਠੱਗ’ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।

ਆਪਣੀ ਉਦਾਸੀ ਦੀ ਜਾਤਰਾ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮਰਦਾਨਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਸਜਣ ਠੱਗ ਦੀ ਇਸ ਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਰੁਕਣਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦ ਸਜਣ ਠੱਗ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਜਾਤਰੂਆਂ (ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮਰਦਾਨਾ ਜੀ) ਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਬਾਰੇ ਮਤਾ ਪਕਾਇਆ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਬਦ ਗਾਉਣਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮਰਾਨਾ ਜੀ ਨੇ ਰਬਾਬ ਬਜਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸ਼ਬਦ ਇਹ ਸਮਝਾਉਦਾਂ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਸ਼ਾਫ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਾਹਰੋਂ ਕੀਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਿਹਫਲ ਹਨ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦਿਆਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਭਰਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਹੀ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮਿੱਤਰ (ਸਜਣ) ਹੂੰਦੇ ਹਨ। ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਾਂ ਸਿਰਫ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਗੋਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਈ ਹੂੰਦੇ ਹਨ। ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰ ਲੈਦਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਂ ਸਿਰਫ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਗੋਂ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾਂ ਮਰਨ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਮੈਲੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਜਣ ਠੱਗ ਲੁੱਕ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਰਹੇ ਸਨ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤੇ ਪਿਆ ਪੜਦਾ ਹਟਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚ ਦਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਭਾਵ ਉਸਨੂੰ ਅਪਣੇਂ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਯਾਦ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਲਾਲਚ ਵੱਸ ਪੈ ਇਕ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਜਾਤਰੂਆ ਦਿਆਂ ਵਸਤਾਂ ਚੋਰੀ ਕੀਤਿਆਂ ਤੇ ਨੁਕਸ਼ਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸਨੂੰ ਸੇਵਾਂ ਅਤੇ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਦੀ ਸੀ।

ਸਜਣ ਠੱਗ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਸਜਣ ਹਾਂ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੱਮ ਠੱਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸਜਣ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅਗੇ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰੇਗਾ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਜਣ ਦੇ ਇਸ ਮਾਫੀਨਾਮੇਂ ਅਤੇ ਕਬੂਲਨਾਮੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਜਣ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਕੱਮਾਂ ਨਾਲ ਇਕਤਰ ਕੀਤੀ ਮਾਇਆ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਵੱਜੋਂ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਸ਼ੁਰੁ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕੁਮ ਕੀਤਾ। ਸਜਣ ਨੇ ਵੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਨ ਜੀਵਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇਂ ਜਾਤਰੂਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਵੀਧਾ ਲਈ ਜੋ ਕੁਛ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕਾ ਇਹ ਸਜਣ ਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਰਮਾਂ ਵਿਜੋਂ ਵੀ ‘ਸਜਣ’ ਬਣ ਗਿਆ।

ਸਿੱਖਿਆ – ਸਾਨੂੰ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਸੰਕੋਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ, ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਦੀ ਹੈ।

Waheguru Ji Ka Khalsa Waheguru Ji Ki Fateh
– Bhull Chukk Baksh Deni Ji –

Saakhi – Guru Arjan Dev Ji Ate Bhai Bahodu

0
Saakhi - Guru Arjan Dev Ji Ate Bhai Bahodu

Saakhi – Guru Arjan Dev Ji Ate Bhai Bahodu

Saakhi - Guru Arjan Dev Ji Ate Bhai Bahodu

इसे हिन्दी में पढ़ें

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਬਹੋੜੁ

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਸਮੇਂ ਇਕ ਬਹੋੜੁ ਨਾਮ ਦਾ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸੇਵਕ ਸੀ। ਇਹ ਦਿਨੇਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਮ ਕਰਦਾ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਾੜੇ ਤੇ ਚੋਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਯਾ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਹਦੇ ਕੱਮ-ਕਾਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਾੜੇ ਤੇ ਚੋਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਬਰਨਨ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਲਿਆਣ ਚਾਹੀ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਬੋਲੇ, “ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰ ਕੇ ਬਿਹਾਰ ਚਲਾਓ। ਸਤਿਨਾਮ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸਵੇਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਾਸਤੇ ਪਾਪ ਛਲ ਵਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਸਹਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫ਼ਲ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਤਾਂ ਤੇ ਸੁਭ ਕੰਮ, ਸਤਸੰਗ, ਸੇਵਾ, ਭਗਤੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਰਬੰਸ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੰਨ ਕੇ ਅਭਿਮਾਨ ਛੱਡ ਰੱਖੋ।”

ਗੁਰੂ ਕੇ ਬਚਨ ਬਡਭਾਗੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਈ ਬਹੋੜੁ ਓਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਧਰਮ ਕਿਰਤ ਕਰ, ਆਏ ਸਿੱਖ ਸਾਧ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਇਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਠੱਗ, ਸਿੱਖ ਬਣ ਕੇ ਓਸ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ। ਬਹੋੜੁ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਛਕਾਯਾ। ਵੱਡੀ ਰਾਤ ਗਈ ਤੱਕ ਸਤਸੰਗ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਵੀਹ ਕੁ ਦਿਨ ਓਹ ਬਹੋੜੂ ਦੇ ਘਰ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ ਤੇ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬਹੋੜ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਓਹ ਠੱਗ ਬਹੋੜੂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਨਾਲ ਰਲ ਗਿਆ। ਬਹੋੜੂ ਭਾਵੇਂ ਏਸ ਕਰਤੂਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਸਰਬੰਸ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਮਝ ਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਤੇ ਐਥੋਂ ਤੱਕ ਜਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਚਾਦਰਾ ਓਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗਿਲਾਨੀ ਨਾ ਕੀਤੀ।

ਦਿਨ ਚੜੇ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਚਾਦਰਾ ਸਿਆਣ ਕੇ ਓਸ ਠੱਗ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਤਾਂ ਓਹ ਅਗਲੇ ਭਲਕ ਸਭ ਗੈਹਣਾ ਗੱਟਾ ਬਹੋੜੂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਅੱਗੋਂ ਬਹੋੜੂ ਰੋਹੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੜਿਆ ਆਉਂਦਾ ਮਿਲ ਪਿਆ। ਠੱਗ ਦੇ ਸਿਰੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਅਸਬਾਬ ਦੀ ਗਠੜੀ ਡਿੱਗ ਪਈ ਤੇ ਬਹੋੜੂ ਨੇ ਭੀ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਦਰਬ ਹੈ।

ਪਰ ਤਾਂ ਭੀ ਭਾਈ ਬਹੋੜੁ ਨੇ ਉਸ ਠੱਗ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਕੋਈ ਭੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਭ ਗੁਰੂ ਕੀ ਮਾਯਾ ਹੈ। ਤੇ ਓਸ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰ ਲੈ ਆਂਦਾ ਅਰ ਬੇਟੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰਾ ਪਦਾਰਥ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਛੱਡ ਆਯਾ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰਾ ਭਰ ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਭਾਈ ਬਹੋੜੁ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਭੀ ਓਸ ਦੀ ਓਹੋ ਜਿਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਂਤ ਧਰ ਕੇ ਬੈਠੀ ਰਹੀ।

ਪਰ ਏਸ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਫ਼ਲ ਇਹ ਹੋਯਾ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਠੱਗ ਮਾਯਾ ਤੇ ਬਹੋੜੁ ਦੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਓਸ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਇਹੋ ਜੀ ਕਰੋ ਜੋ ਬਹੋੜੂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂ, ਮਸਾਂ-ਮਸਾਂ ਰਾਤ ਕੱਟੀ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਪੁਰ ਪਛਤਾ ਕੇ ਸਾਰਾ ਦਰਬ ਤੇ ਬਹੋੜੁ ਦੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਲੈ ਕੇ ਬਹੋੜੁ ਦੇ ਚਰਨ ਆ ਫੜੇ। ਬਹੋੜੁ ਉਸ ਠਗ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਾਸ ਆਯਾ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਬਹੋੜੁ ਨੂੰ ਅਗੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਧੰਨਸਿੱਖੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਹਿ ਕੇ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ। ਫੇਰ ਤਾਂ ਠੱਗ ਭੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ ਸੁੱਚਾ ਸਿੱਖ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਭਾਈ ਬਹੋੜੁ ਦੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਸਿੱਖਿਆ – ਸਾਂਨੂੰ ਗੁਰੂ ਤੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖਦੇ ਹੋਏ ਗੁਰੂ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਕਦੇ ਬੁਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਬੁਰੇ ਲੋਗ ਵੀ ਸੰਗ ਕਰਕੇ ਸੁਧਰ ਜਾਂਣਗੇ।

Waheguru Ji Ka Khalsa Waheguru Ji Ki Fateh
– Bhull Chuk Baksh Deni Ji –