Sri Guru Granth Sahib Ji Arth Ang 57 post 10

ਸੁਖ ਕਉ ਮਾਗੈ ਸਭੁ ਕੋ ਦੁਖੁ ਨ ਮਾਗੈ ਕੋਇ ॥
Sukh Ko Maagai Sabh Ko Dhukh N Maagai Koe ||
सुख कउ मागै सभु को दुखु न मागै कोइ ॥
Everyone begs for happiness; no one asks for suffering.

ਸੁਖੈ ਕਉ ਦੁਖੁ ਅਗਲਾ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਹੋਇ ॥
Sukhai Ko Dhukh Agalaa Manamukh Boojh N Hoe ||
सुखै कउ दुखु अगला मनमुखि बूझ न होइ ॥
But in the wake of happiness, there comes great suffering. The self-willed manmukhs do not understand this.

ਸੁਖ ਦੁਖ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੀਅਹਿ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੫॥
Sukh Dhukh Sam Kar Jaaneeahi Sabadh Bhaedh Sukh Hoe ||5||
सुख दुख सम करि जाणीअहि सबदि भेदि सुखु होइ ॥५॥
Those who see pain and pleasure as one and the same find peace; they are pierced through by the Shabad. ||5||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ (ਮਃ ੧) ਅਸਟ. (੭) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੫੭ ਪੰ. ੧੩
Sri Raag Guru Nanak Dev